30 Haziran 2010 Çarşamba

29 Haziran 2010 Salı

Daha bu sabah kendimi zorlamadan ve neredeyse farkında bile olmadan puke'tan kurtuldum, ne güzel oldu diye düşünürken, öğleden sonra "ben geldiiiim" dedi kendisi.

28 Haziran 2010 Pazartesi

Cumartesi günü burada el ele dolaşıyorduk.

Tesadüfen girdik içeri. Neon ışıklı kapılardan geçerek diğer katları yöneldik. "Asansör sadece 5. katta duruyor" yazıyordu. Düğmesine bastım, beklemeye başladık. Oldukça şık bir asasördü. Metal ve ayna dolu bir kutu. Ve sonunda 5. kat. Etraf kapkaranlık. Sonra bir ses: "Eşyalarınızı buraya bırakabilirsiniz." Ama nereye bırakıcaktık? Biz hiç bişey göremiyorduk ki. Sesi ve ışığı takip ettik. Eşyalarımızı bıraktık ve bu yeşilliğin içine daldık, el ele. Rüya.
O 3 cümleyi* okuduktan sonra kendimi NLP hakkında araştırmalar yaparken buldum. Seminerlere katılmak için mailler atarken sağa sola, fark ettim ki NLP'nin en gerçekçi kanıtı hemen yanı başımdaymış. Evet sen gerçek bir kanıtsın. Hayallerinin sonunu da gerçekleştirmeyi beraber öğrenicez :)

* İnsan beyni, gerçekle hayali ayırt edemezmiş. Onun için hayal da bir gerçekmiş. Benim hayallerime gerçek gibi davranır, onları gerçekleştirirmiş.