Cumartesi günü burada el ele dolaşıyorduk.

Tesadüfen girdik içeri. Neon ışıklı kapılardan geçerek diğer katları yöneldik. "Asansör sadece 5. katta duruyor" yazıyordu. Düğmesine bastım, beklemeye başladık. Oldukça şık bir asasördü. Metal ve ayna dolu bir kutu. Ve sonunda 5. kat. Etraf kapkaranlık. Sonra bir ses: "Eşyalarınızı buraya bırakabilirsiniz." Ama nereye bırakıcaktık? Biz hiç bişey göremiyorduk ki. Sesi ve ışığı takip ettik. Eşyalarımızı bıraktık ve bu yeşilliğin içine daldık, el ele. Rüya.